#PuisiTengahMalam
#bosan
solo
meja depan
berbalas pandangan
meja kiri
kongsi spaghetti
meja kanan
bajet segan segan
tarik nafas kehidupan
pasangan depan
pegang pegang tangan
pasangan kiri
hubungan baru sahaja termetri
pasangan kanan
peluk sakan
aku tolak kerusi
aku bangun
aku jalan
keluar
tuju kedai sebelah
cari jersi
“you’ll never walk alone.”
Ahh sudahlah..
puisi within 15 minutes..(at least..) adaptasi dari sofa biru.. aku pon tak tau kenapa ending dia macam tu.. hahha.. pape je lah..
No comments:
Post a Comment